از روزگاران کهن ، داستان ظهور مصلح در آخر الزمان ، مسئله اي اساسي و قابل توجه بوده است . اصولاً " فتوريسم " يعني اعتقاد به دوره آخر الزمان و انتظار ظهور منجي ، عقيده اي است که در اديان آسماني اعم از يهوديت ، زردشتي ، مسيحيت و مدعيان نبوت عموماً و دين مقدس اسلام خصوصاً ، به مثابه يک اصل مسلم قبول شده و برخي گفته اند که حتي در آثار مصر قديم نيز در اين باره کلماتي آمده است .
1- آيين زردشتي
در کتابها و آثار زردشت ، درباره آخر الزمان و ظهور موعود مطالب بسياري آمده از جمله در کتابهاي : اوستا ، زند ، جاماسب نامه ، داتستان دينيک ، زارتشت نامه .
در دين زردشت ، چند موعود معرفي شده که آنان را " سوشيانت " مي نامند . ايشان سه تن هستند که مهمترين آنها " سوشيانت پيروزگر " خوانده شده و در مورد او چنين آمده است :
" سوشيانت فرديسنان ، به منزله کريشناي برهمنان ، بوداي پنجم بودائيان ، مسيح يهوديان ، فارقليط عيسويان و مهدي مسلمانان است ."
2- آئين هندي
در آئين هندوان و کتب آنها نيز ، سخن از نجات دهنده و موعود آمده ، ازجمله در کتاب " مهابهاراتا " و کتاب " پورانه ها " دراين باره گفته اند :
" همه اديان معتقدند که در پايان هر دوره از تاريخ ، بشر از لحاظ معنوي و اخلاقي رو به انحطاط مي رود و چون طبعاً و فطرتاً ، در حال هبوط و دوري از مبدأ است و مانند احجار به سوي پايين حرکت مي کند ، نمي تواند به خودي خود به اين سيرنزولي و انحطاط معنوي و اخلاقي خاتمه دهد . پس ناچار روزي شخصيتي معنوي وبلند پايه ، که از مبدأ وحي الهام و سرچشمه مي گيرد ظهور خواهد کرد و جهان را از تاريکي جهل ، غفلت ، ظلم و ستم نجات خواهد داد ."
3- آئين بودايي
در دين بودايي نيز ، مسئله انتظار مطرح است مصلحي که پيروان اين آيين انتظار ظهوراو را مي کشند ، بوداي پنجم نام دارد .
4- آيين يهود
در آثار ديني يهود و اسفار تورات و ديگر کتابهاي انبياي يهود ، همواره به موعود اشاره شده است .
به عنوان مثال در کتاب " نبوئت هيلد " به مطالب بسياري ، درباره ظهور پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله ، حوادث مربوط به بعثت ، پاره اي از علائم آخر الزمان و رجعت مطالبي ذکر شده همچنين اشاره اي به شخصيت امام مهدي عليه السلام و حتي واقعه عاشورا شده است .
در کتابهاي دانيال پيامبر ، جحي پيامبر ، صفيناي پيامبر ، اشعياي پيامبر و زبور حضرت داود عليه السلام نيز سخناني درباره موعود آمده است .
5- آيين مسيحيت
در آيين مسيحيت و کتابهاي مقدس آنان ، بشارتهاي بيشتر و روشنتري درباره موعود آخر الزمان بيان شده ، شايأ يکي از علتهاي آن قرب زمان باشد زيرا با ظهور حضرت مسيح (ع) ، زمان ظهور حضرت مهدي عليه السلام نزديکتر شده است . علت ديگر ، تحريف کمتري است که در اين آثار پديد آمده ؛ در کتابهاي انجيل متي ، انجيل لوقا ،انجيل مرقس ، انجيل برنابا و مکاشفات يوحنا نيز بشارتهايي درباره ظهور آخر الزمان آمده است .
با مرور تاريخ درمي يابيم که در هرزمان و در ميان هر قوم وامتي ، در هر سرزميني و به زبان هر پيامبر ، حکيم يا بزرگي سخن از " موعود " را به ميان آورده است . گرچه تعابير و اصطلاحها در ميان اقوام و مردم متفاوت بوده اما درکل منظورهمان موعود آخر الزمان است که آن موعود کسي نيست جز حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف.
در يکي از زيارتهاي حضرت حجة بن الحسن عليه السلام نيز چنين آمده است :
"السلام علي مهدي الامم و جامع الکلم "
سلام بر مهدي ، که امتهاي از او سخن گفته اند ، همو که همه اقوام و افکار را متحد مي کند و زير يک پرچم گرد مي آورد
+
نوشته شده در دوشنبه
1386/05/22;ساعت 13:24; توسط علی اکبر;
|